Mien C&A maedje

Ut is 50 jaor geleeje, ik had un kantoérbaan en dan waas ut d'n broèk desse idder jaor wat niejs kochs. Wie ik nog un jungske waas ging mien aldste zuske met mich nieje kleier koupe. En noow duit mien allerleefste vrouw det. En die let ouk op det ut beejein pas en of ik d'r netjes genóg oètzeen. Maar mien ierste vrouw had dao weinig sjoege van en dus meus ik det zelf oètzeuke. En zoeë taege Paose trok ik de mekkelikke schoon aan en ging nao de stad en leep beej C&A binne. Ik schuumde wat tösse de kolbaertjes en de lange bókse en rakde steeds mier van de wap. Wat meus ik in Gods hiere naam keeze?

En toen hoord'ik inens achter mich: 'Kin ik óch erges met helpe?'. Verbaas keek ik um en dao stónd un knap blónd maedje in un strak C&A-pekske. Ik mómpelde: 'Ik zeuk un kolbaertje en twieë lange bókse'. Ut noom mich op van top wies tieën en kwaam effe later met twieë kolbaertjes truuk. Ik pasde die veur ut speegel en mien C&A-maedje leep alweer weg. Weer effe later kwaam ut truuk met dreej kleure bókse en heel die veur de kolbaertjes. 'Ik heb bandploèjbókse veur óch oètgezóch, want ik zeen det ge dieke baovebeìn heb', en ik kroop in zón paskaemerke. Hèt bleef boète staon en wie ik mien dreej bókse gepas had, stónd ut te wachte met un paar leech-kleurige euverhaemde en unne beejpassende slieps. Hiel beejdehand heel ut twieë lange bókse ónder ein kolbaertje en froemelde die euverhaemde en dae slieps d'r tösse. Un bietje aafstandelik maar duudelik oprech zag ut: 'Det zal óch erg good staon'.
Hèhè, det maedje wis neet wie good det ut mich geholpe had. Ut brach miene nieje outfit keurig nao de kassa en ik kós nog net: 'Bedank hè' zegke. Want ut waas alweer weg.

Ut jaor daorop, weer kort veur Paose wie zich det zoeë huurde, leep ik weer C&A binne en zóch mien C&A-maedje. Ik waas bliej det ik um herkinde en ut vroog hiel ónderkoeld: 'Wao kin ik óch met helpe?'. En ik waas ut kómmende jaor weer keurig gekleid. En de minse (laes vrouwe) zagte: 'Wat steis se d'r good op Jan!'. En dan dóch ik aan mien C&A-maedje.
Zoeë ging det un aantal jaore en wie gewuuenlik taege Paose leep ik C&A binne en strekde miene nek op zeuk nao mien eige vertrouwde pasmaedje. Maar wie ik ouk zóch? Ut waas d'r neet en nemus vroog d’r mier wat ik zóch. Dus klambde ik zón jóngk dingk aan en beschreef det maedje wat ik zóch. 'Aoh, ik weit wae ge bedoelt, maar det is getrouwd en werk heej neet mier'. Ik veulde mien schouwers aafhange en ut loeëd zakde mich in de gemekkelikke schoon. Ut waas un döbbel geveul want ik neem aan det ut gelökkig getrouwd waas. Maar ik veulde mich un klein bietje in de steek gelaote.

Ik zag taege det maedje det ik un kolbaertje met beejpassende bóks zóch. Ut ging op zien tieënkes staon, keek euver de stellinge die oètpuilde met manne-kleier en wees met zien lank dun vingerke: 'Dan mót ge in de volgende gangk zièn'. Maar de zin waas mich inens euver en besloot nog un jaor met miene bestaonde garderobe te doon.

Ik dink nog dökker aan mien C&A-maedje, ik kin um neet van naam, ut bleef zelfs wat aafstandelik. Maar ik had um in mien hert geslaote en bin dankbaar det ik um heb liere kinne. En ik weit ut zeker, ouk winkelmaedje is un ech vak.